اتاق مشاوره جایی ست که مُراجع میآید تا در آنجا در کمال امنیت تمام حرفها، هیجانات، باورها و آرزوهایش را بدون حس قضاوت شدن بیان کند. جنسش متفاوت از تمام اتاق های دیگر و روابط دیگر است. حتی در اصولی ترین روابط خانوادگی هم والدین نمیتوانند این جنس از روابط را جاری کنند.

ارتباطی که بین مُراجع و درمانگر ایجاد میشود به نوبهء خود شفا بخش است.

مُراجع نمیخواهد نصیحت شود، مقایسه شود، سرزنش شود، سخنی که بوی منافع شخصی بدهد بشنود و در این اتاق حس میکند میتواند بدون هیچ ترسی خودش باشد.

به  اعتبار اولین اصل بین المللی در اخلاق حرفه ای درمانگری، اصل “رازداری”، درمانگر سوگند یاد میکند محرم راز مُراجع باشد و با این تعهد در کنار مُراجع مینشیند که با تمام تخصصش او را از دریچه ای ببیند که کسی اینگونه نمیتواند.

به جای او تصمیم نمیگیرد بلکه او را کمک میکند تا با جهانی وسیع تر آشنا شود، مسیرهای بیشتری را کشف کند، نقشش را بازسازی کند تا مناسب ترین تصمیم را برای حل مسائلش پیدا کند.

اینجا جایی ست که میتوانی به ملاقات خودت بروی و کارِنابت رو پیدا کنی.